ROZSĄDNE GŁOSY

„Należy przesunąć akcent z prawa do swobodnej wypowiedzi indywi­dualnej —argumentował dyrektor Komisji, R. D. Leigh — na podstawowe potrzeby każdego obywatela w zakresie regularnego dostępu do wiarygod­nej informacji oraz zagwarantowania różnorodności idei, opinii i argu­mentów dotyczących spraw publicznych. Nie jest to negacja wolności, lecz jej dowartościowanie, by wzbogacona o odpowiedzialność służyła prawdzie i zrozumieniu. Koncepcja odpowiedzialności w swej logicznej konsekwencji doprowadzi nas do takich środków informacji masowej, dla których wol­ność nie będzie barwą ochronną i które nie będą mogły istnieć dzięki nadużywaniu tej wolności”.Te rozsądne głosy tonęły jednak w tym okresie w powodzi skrajnie apologetycznych opinii na rzecz nieograniczonej wol­ności informacji. Bardziej zdecydowaną krytykę miały przynieść dopiero lata sześćdziesiąte, by w latach siedemdziesiątych prze­kształcić się już w znaczącą opozycję przeciwko tej koncepcji. Opozycja ta zaczęła się konsolidować zarówno wśród teoretyków komunikowania masowego, jak i badaczy stosunków międzyna­rodowych. Uzupełniały ją krytyczne wypowiedzi wielu realistycz­nie myślących polityków i publicystów.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych informacji dotyczących edukacji. Na moim blogu zamieszczam artykuły z rożnych dziedzin wiedzy, różne ciekawostki i rzeczy które mnie zainteresowały. Jeśli podoba Ci się formuła mojego bloga to zapraszam do czytania!

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej: