METODA KRYTYKI

Taką metodę krytyki zjawiska jako procesu historycznego stosuje np. Ch. Frankel, który wyróżnia trzy fazy w historii ko­munikowania międzynarodowego. W pierwszej było ono „przy­padkowym produktem ubocznym kontaktów między ludźmi i gru­pami”; w drugiej, która osiągnęła szczyt w’XIX w., było ono podporządkowane „triumfowi własnej kultury nad kulturą in­nych narodów”, co nie miało charakteru przypadkowego, lecz było zamierzone i przez państwa popierane. Ch. Frankel „przyspiesza” historię, gdy twierdzi, że era wielkich imperiów kulturalnych bezpowrotnie minęła, że „po raz pierwszy występuje dwukierun­kowy przepływ pomiędzy bogatymi a biednymi, silniejszymi a słabszymi krajami i społeczeństwami”. Okres ten w klasyfi­kacji autora stanowi trzecią — aktualną i przyszłościową fazę „dyplomacji kulturalnej”. Ch. Frankel i inni autorzy przyznają, że Zachód posiada wprawdzie przewagę w dziedzinie komuniko­wania nad innymi krajami, sądzą oni jednak, że ma ona głównie wymiar technologiczny.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych informacji dotyczących edukacji. Na moim blogu zamieszczam artykuły z rożnych dziedzin wiedzy, różne ciekawostki i rzeczy które mnie zainteresowały. Jeśli podoba Ci się formuła mojego bloga to zapraszam do czytania!

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej: