//////

Archive for Sierpień, 2016

Witaminy

Dzięki rozwojowi nauki o odżywianiu przekonano się jednak, że organizm ludzki musi otrzymywać, oprócz zasadniczych składników pożywienia, takich jak węglowodany, białka, tłuszcze i woda, także czynniki uzupełniające, wśród których szczególną rolę odgrywają witaminy. W miarę pogłębiania wiedzy o witaminach i coraz dokładniejszego poznawania ich doniosłego znaczenia zaczęto poszukiwać zasobnych w nie środków spożywczych. Ponieważ dziko rosnące rośliny są na ogół bogate w witaminy, a przy tym zawierają wiele innych wartościowych składników, przeto zwrócono uwagę na surowce spożywcze uzyskiwane z lasu. Walory ich spowodowały, że obecnie są one wysoko cenione przez nowoczesną dietetykę. Oczywiście nie można się spodziewać, że owoce leśne staną się znowu podstawą wyżywienia człowieka. Nie należy ich jednak lekceważyć: powinny stanowić urozmaicenie i uzupełnienie pożywienia, ważne nie tylko ze względu na wartości odżywcze, ale przede wszystkim — na korzystne oddziaływanie na organizm ludzki.

SKŁAD I WARTOŚĆ UŻYTKOWA JADALNYCH OWOCÓW LEŚNYCH

Niektóre inne rodziny mają wśród owocodajnych roślin zaledwie po-jednym lub po paru gospodarczo niezbyt ważnych przedstawicieli. Porzeczki należą do skalnicowatych (Saxiiiagaceae), rokitnik — do rokitnikowatych (Eleagnaceae), dzikie bzy i kalina koralowa — do przewiertniowatych (Caprifoliaceae), berberys do berberysowatych (Beibeiidaceae), leszczyna — do brzozo- watych (Betulaceae), buk — do bukowatych {Fagaceae). SKŁAD I WARTOŚĆ UŻYTKOWA JADALNYCH OWOCÓW LEŚNYCH Niezbyt odległe są czasy, gdy owoce leśne wraz z owocnika- mi grzybów i innymi jadalnymi częściami dzikich roślin stanowiły jeden z zasadniczych składników pożywienia człowieka. Z postępem cywilizacji te środki spożywcze ustępowały przed płodami roślin hodowanych, a później — w krajach bardziej przemysłowych niż rolniczych — przed rozmaitego rodzaju namiastkami, dostarczanymi przez wytwórnie w coraz większej obfitości.

WARTOŚĆ ENERGETYCZNA

WARTOŚĆ ENERGETYCZNA. Organizm żyje kosztem energii zawartej w pożywieniu. Pokarmy spożyte, strawione i wchłonięte ulegają wskutek oddychania powolnemu utlenieniu, przy czym cały proces jest regulowany przez enzymy. Nie jest to spalanie w dosłownym znaczeniu, bo nie przebiega tak burzliwie i nie towarzyszą mu „gwałtowne objawy świetlne i cieplne, zwane płomieniem”. Podłoże zjawiska jest jednak takie samo, mianowicie łączenie się substancji z tlenem. Energia chemiczna zawarta w pożywieniu przemienia się przy tym na energię mechaniczną, przejawiającą się w pracy wszystkich narządów, a częściowo na cieplną, dzięki której utrzymuje się stała temperatura ciała.

Pokarm niskokaloryczny

Tak więc owoce leśne, poza orzechami, są na ogół pokarmem niskokalorycznym lub najwyżej średniokalorycznym i już z punktu widzenia energetycznego nie mogą być traktowane jako podstawa wyżywienia. Ma to jednak także dobre strony. Niedobór kalorycznego pokarmu prowadzi do wygłodzenia organizmu, ale jego nadmiar jest także szkodliwy. Nadwyżka białek ponad potrzeby „budowlane” w organizmie ulega spaleniu, a- powstałe w ten sposób związki są wydalane z moczem, przedtem jednak mogą wywrzeć niekorzystny wpływ na niektóre tkanki. Nadmiar spożytych tłuszczów organizm magazynuje „na zapas”. To samo dzieje się z nadwyżką węglowodanów, po uprzedniej przemianie ich na tłuszcze. Prowadzi to do narastania tkanek tłuszczowych, co jest szkodliwe dla zdrowia. Spożywanie mięsistych owoców leśnych nawet w większych ilościach nie zagraża organizmowi ani otłuszczeniem, ani zatruciem produktami przemiany białek.

Search
Archives

You are currently browsing the Edukacja Wyższa blog archives for Sierpień, 2016.