//////

Archive for Luty, 2012

LITERATURA NURTU

Jest jeszcze czwarty nurt w krytyce „imperializmu kultural­nego”, który ujmuje go jako konsekwencję burżuazyjnej zasady wolności informacji, zbliżając się tym samym do stanowiska re­prezentowanego przez teoretyków z krajów socjalistycznych. Literatura tego nurtu dostarcza wartościowej argumentacji krytycznej, zwłaszcza w pracach takich cytowanych tu autorów, jak H. I. Schiller, T. Varis, K. Nordenstreng i in. Wspomniani autorzy nie poprzestają na samej krytyce dominacji informacyj- no-kulturalnej jednych krajów nad innymi, lecz dają dogłębną analizę przyczyn ekonomicznych i politycznych, które składają się na sprawnie funkcjonujący mechanizm „imperializmu kultu­ralnego”. W odtworzeniu tego mechanizmu można się posłużyć modelem skonstruowanym przez H. I. Schillera w jednym z wy­mienionych już tu opracowań.

UZUPEŁNIENIE WYWODÓW

Dodajmy, uzupełniając wywody H. I. Schillera, że to funkcjonowanie mechamzmu rdzenia” i „obwodu” uzasadniane jest przez rzeczników tmejącego status quo obiektywnymi prawami rozwoju, dyfuzji kulturo­wej, prawem naczyń połączonych itp. W warstwie ideologicznej koronnym argumentem jest zasada wolności informacji, która ma stwarzać moralny tytuł do wykorzystywania praw rynku kapitalistycznego jako „wehikułu” dominacji kulturalnej. W rzeczywistości jednak wolność informacji jest — posługując się słowami byłego prezydenta Finlandii, U. Kekkonena — „prawem bogatych do utrzymywania stanu nierówności”. Prawo to ma charakter uniwersalny: gdziekolwiek mamy do czynienia z nierównym po- ziałem władzy – czy to między jednostkami lub grupami w ramacłi po­szczególnych państw kapitalistycznych, czy też>w skali międzynarodowej – „wolność czynienia tego, co doprowadziło do istniejącej sytuacji służy jeszcze większemu wzmocnieniu tych, którzy i tak już są mocni i dalszemu osłabianiu tych, którzy już są słabi (,..)”

Search
Archives

You are currently browsing the Edukacja Wyższa blog archives for Luty, 2012.