//////

Archive for Grudzień, 2011

WRAZ Z POSTĘPEM

Jest on jednocześnie’ przykładem na to, że wraz z postępem ludzkości i przy trwającej rywalizacji między kapitalizmem a socjalizmem następuje coraz bardziej widoczne wydzielanie się nowych płaszczyzn sporu, z których — zgodnie z dialektyką tego, co ogólne i tego, co szczególne — każda ma swoją autonomię, ale też i każda jest integralną częścią glo­balnej rywalizacji.W tym świetle oczywisty jest wniosek, że socjalistyczna kon­cepcja komunikowania międzynarodowego jest w zasadniczej opozycji w stosunku do koncepcji zachodniej (w takim kształcie, jaki nadają jej założenia swobodnego przepływu informacji i dóbr kulturalnych) uznając ją za próbę jednostronnego narzucenia światu własnych reguł gry i standardów w tej sferze stosunków międzynarodowych.

REALIZOWANE W PRAKTYCE

Nie chodzi przy tym o samą negację kon­cepcji „swobodnego przepływu”, która — jeśli jest w praktyce realizowana w stosunkach między rozwiniętymi państwami ka­pitalistycznymi, jest poniekąd ich sprawą wewnętrzną. Po pro­stu jest ich modelem współżycia międzynarodowego, wyrosłym z ich tradycji ustrojowych i dlatego w swym zasadniczym kształ­cie dlań korzystnym, a przeto popieranym i podtrzymywanym zarówno przez państwa, jak i instytucje prywatne. Problem nabierze jednak innego wyrazu, gdy się go chce traktować — i w istocie Zachód do tego dąży — jako uniwersal­ny model współżycia międzynarodowego w sferze komunikowa­nia. W takim przypadku cała, dominująca reszta społeczności międzynarodowej jest moralnie i politycznie uprawniona do prze­ciwstawiania się takiej jednostronnie narzucanej koncepcji, igno­rującej interesy i stanowiska innych, tj. krajów socjalistycznych i rozwijających się.

KONCEPCJA KOMUNIKOWANIA

Koncepcja komunikowania międzynarodowego realizowana przez kraje socjalistyczne jest w swym kształcie zasadniczym tworem jednolitym. Przesądza o tym wspólnota ideowa, wspól­nota celów polityki zagranicznej, modelu kultury, społecznej roli środków masowego przekazu i in. Nie znaczy to jednak, że inte­resy i priorytety poszczególnych krajów w tej dziedzinie muszą być we wszystkich punktach identyczne. Praktyczne rozwiązania mogą się różnić i w istocie się różnią, istnieją bowiem pewne historycznie wykształcone odmienności — np. w rozwoju kultur narodowych, z którymi wiązać należy zróżnicowanie poziomów i kierunków komunikowania z innymi narodami. (I tak np. po­ziom komunikowania Polski — z racji jej historycznych związków z narodami łacińskiego kręgu kulturowego, jest inny z Europą Zachodnią niż Bułgarii, której kultura kształtowała się w kręgu bizantyjskim).

Search
Archives

You are currently browsing the Edukacja Wyższa blog archives for Grudzień, 2011.