//////

Archive for Lipiec, 2011

SWOBODNA WYMIANA

Swobodna wymiana może mieć miejsce tylko wtedy, jeśli będzie zgodna z wewnętrznymi regulacjami i umowami (,..)”Nie wszystkie państwa zgadzają się z takim pojmowaniem praw państwa. R. L. Shayon interpretując negatywne stanowisko Stanów Zjednoczonych w tej kwestii trafnie zauważa, iż mogą one sobie na taką postawę pozwolić, są bowiem w tej szczęśliwej sytuacji, że inwazja informacyjno-kulturalna z zewnątrz im nie zagraża. Ale czy „Stany Zjednoczone nawoływałyby do lesefe­ryzmu w komunikowaniu międzynarodowym, gdyby za pośred­nictwem zagranicznego satelity penetrowano propagandowo ich społeczeństwo treściami pornograficznymi oraz podżegano mniej­szości rasowe lub grupy radykalne do obalenia rządu?”

HASŁO „PLURALIZMU I KOMPLEMENTARNOŚCI KULTUR”

Hasło „pluralizmu i komplementarności kultur” wyrasta z przekonania, że wielość kultur winna tworzyć rzeczywistość świata. Różne kultury nawzajem się uzupełniają: jeśli jedne narody nie wykształciły pewnych wartości, to znajdą je w do­robku innych, które z kolei same czerpią z wartości wytworzo­nych przez te pierwsze. Tak określone hasło jest opozycją wo­bec koncepcji „kultury uniwersalnej”, lansowanej przez wizjo­nerów „społeczeństwa globalnego”.Czym są zatem pluralizm i komplementarność? Pierwszy za­sadza się na ochronie indywidualnego oblicza kultur narodowych zagrożonego procesem uniformizacji świata, który następuje wsku­tek globalizacji masowej informacji.

PRÓBA PRZECIWSTAWIENIA

Jest to innymi słowy próba przeciwstawienia się szkodliwym tendencjom cywilizacyjno-kul- turowej standaryzacji ludzkości, którą M. McLuhan odmalował w swej wizji „światowej wioski” i która pojawia się też w innej wersji — „światowego miasta”, jako perspektywy jeszcze bliż­szej ze względu na zagęszczanie się sieci komunikowania na obszarach zurbanizowanych.W ocenach UNESCO zróżnicowanie kultur powoli zanika w związku z globalną tendencją do uniformizacji stylów życia. Jest to — jak stwierdził nieżyjący już Dyrektor Generalny UNESCO, R. Maheu — tendencja nieunikniona, jeśli nie podejmie się sku­tecznych środków zaradczych. Zdaniem R. Maheu wiele szkód wyrządza upowszechniająca się w wielu środowiskach intelektual­nych katastroficzna teza, że postęp naukowy i techniczny musi w swym następstwie prowadzić do degradacji humanistycznego wymiaru wartości artystycznych i kulturalnych oraz nużącej monotonii stylów życia.

REALNE NIEBEZPIECZEŃSTWO

Jest to niebezpieczeństwo realne, którego można jednak uniknąć budując nowy model stosunków między­narodowych, który zapewni „pluralizm kulturalny”. Wymagać to będzie od każdego narodu tworzenia nowych wartości zgodnie z humanistyczną maksymą Renesansu: non si trata di avere di piu, ma di essere di piu (co w wolnym przekładzie można wyra­zić słowami: „chodzi nie o to, by mieć więcej, lecz reprezentować coś więcej”). Budowanie międzynarodowego zrozumienia za pośrednictwem przekazów kulturowych wymaga zatem, by kultura z jednej strony tworzyła wartości, które nie będą narzucane innym, z dru­giej zaś, zachowywała swe indywidualne oblicze. Ta generalna teza znalazła odzwierciedlenie w manifeście intelektualistów sympatyzujących z UNESCO pt. Humanizm jutra a różnorodność kultur.

Search
Archives

You are currently browsing the Edukacja Wyższa blog archives for Lipiec, 2011.