//////

Archive for Luty, 2011

MIEJSCE KOMUNIKOWANIA W STOSUNKACH MIĘDZYNARODOWYCH

Teoria i praktyka komunikowania międzynarodowego jest tą płaszczyzną, na której szczególnie wyraziście uwidaczniają się ideologiczne i polityczne różnice w podejściu państw o odmien­nych systemach społecznych do roli, jaką winno ono odgrywać we współczesnym podzielonym świecie oraz zasad, jakimi po­winno się rządzić. Nie mogłoby być zresztą inaczej, skoro ko­munikowanie stwarza kanały, poprzez które odbywa się transfer idei, wzorców cywilizacyjnych i stylów życia oraz wszystkich wartości kulturalnych i intelektualnych, które składają się na pojęcie ideologii, systemu społecznego i podstawowych kategorii ustrojowych. Większość kontrowersji międzynarodowych w tej dziedzinie jest pochodną konfliktu między dwoma współegzystu- jącyrni formacjami współczesności — kapitalizmem i socjalizmem, spór o komunikowanie jest więc integralną częścią generalnej konfrontacji między systemami.

WRAZ Z POSTĘPEM

Jest on jednocześnie’ przykładem na to, że wraz z postępem ludzkości i przy trwającej rywalizacji między kapitalizmem a socjalizmem następuje coraz bardziej widoczne wydzielanie się nowych płaszczyzn sporu, z których — zgodnie z dialektyką tego, co ogólne i tego, co szczególne — każda ma swoją autonomię, ale też i każda jest integralną częścią glo­balnej rywalizacji.W tym świetle oczywisty jest wniosek, że socjalistyczna kon­cepcja komunikowania międzynarodowego jest w zasadniczej opozycji w stosunku do koncepcji zachodniej (w takim kształcie, jaki nadają jej założenia swobodnego przepływu informacji i dóbr kulturalnych) uznając ją za próbę jednostronnego narzucenia światu własnych reguł gry i standardów w tej sferze stosunków międzynarodowych.

REALIZOWANE W PRAKTYCE

Nie chodzi przy tym o samą negację kon­cepcji „swobodnego przepływu”, która — jeśli jest w praktyce realizowana w stosunkach między rozwiniętymi państwami ka­pitalistycznymi, jest poniekąd ich sprawą wewnętrzną. Po pro­stu jest ich modelem współżycia międzynarodowego, wyrosłym z ich tradycji ustrojowych i dlatego w swym zasadniczym kształ­cie dlań korzystnym, a przeto popieranym i podtrzymywanym zarówno przez państwa, jak i instytucje prywatne. Problem nabierze jednak innego wyrazu, gdy się go chce traktować — i w istocie Zachód do tego dąży — jako uniwersal­ny model współżycia międzynarodowego w sferze komunikowa­nia. W takim przypadku cała, dominująca reszta społeczności międzynarodowej jest moralnie i politycznie uprawniona do prze­ciwstawiania się takiej jednostronnie narzucanej koncepcji, igno­rującej interesy i stanowiska innych, tj. krajów socjalistycznych i rozwijających się.

Search
Archives

You are currently browsing the Edukacja Wyższa blog archives for Luty, 2011.