//////

Archive for Styczeń, 2011

KONCEPCJA KOMUNIKOWANIA

Koncepcja komunikowania międzynarodowego realizowana przez kraje socjalistyczne jest w swym kształcie zasadniczym tworem jednolitym. Przesądza o tym wspólnota ideowa, wspól­nota celów polityki zagranicznej, modelu kultury, społecznej roli środków masowego przekazu i in. Nie znaczy to jednak, że inte­resy i priorytety poszczególnych krajów w tej dziedzinie muszą być we wszystkich punktach identyczne. Praktyczne rozwiązania mogą się różnić i w istocie się różnią, istnieją bowiem pewne historycznie wykształcone odmienności — np. w rozwoju kultur narodowych, z którymi wiązać należy zróżnicowanie poziomów i kierunków komunikowania z innymi narodami. (I tak np. po­ziom komunikowania Polski — z racji jej historycznych związków z narodami łacińskiego kręgu kulturowego, jest inny z Europą Zachodnią niż Bułgarii, której kultura kształtowała się w kręgu bizantyjskim).

LITERATURA MARSKISTOWSKA

Literatura marksistowska z zakresu komunikowania między­narodowego akcentowała dotychczas głównie potrzebę naświetle­nia ideologiczno-politycznej strony problemu, w mniejszym zaś stopniu eksponowała zagadnienia teoretyczno-metodologiczne. Zważywszy charakter problemu, celowość takiego ukierunkowa­nia badań nad nim była i jest oczywista, co naturalnie nie po­winno spychać na dalszy plan potrzeby refleksji teoretyczno-me­todologiczne j, zwłaszcza w erze tak gwałtownego rozwoju i wzra­stającego zasięgu nowoczesnych technik przekazu informacji i kul­tury. Socjalistyczna koncepcja komunikowania społecznego opiera się na kilku elementach, które można wywieść z ogólnej teorii komunikowania w społeczeństwie socjalistycznym, nauki o sto­sunkach międzynarodowych oraz innych marksistowskich nauk społecznych: socjologii, prawa, etyki i in.

Search
Archives

You are currently browsing the Edukacja Wyższa blog archives for Styczeń, 2011.