//////

Archive for Czerwiec, 2009

ROLA KOMUNIKOWANIA

Tak określiła rolę komunikowania między narodami berlińska konferencja 29 partii komunistycznych i robotniczych Europy, która wezwała do walki:„— o to, by zachowując obiektywizm, środki masowej infor­macji służyły wszędzie wzajemnemu poznaniu się, rozpowszech­nianiu idei ułatwiających lepsze wzajemne zrozumienie, pogłę­bianiu klimatu zaufania i współpracy między narodami;o intensyfikację wzajemnej wymiany dóbr kultury i sztu­ki, co przyczynia się do utrwalenia ideałów sprawiedliwości, wol­ności, braterstwa i przyjaźni między narodami”.Mówiąc o wysiłkach państw socjalistycznych na rzecz pro­mowania idei komunikowania dla pokoju nie sposób nie wspo­mnieć o roli Polski w tym dziele. Pomna swych tragicznych doświadczeń historycznych uznaje ona pokojową misję informa­cji i kultury za szczególnie istotny czynnik komunikowania mię­dzy narodami.

TEORETYCY POLITYCY

Już w okresie międzywojennym Polska zgłaszała swe inicjatywy zmierzające do wykorzystania środków maso­wego przekazu w duchu pokoju i przyjaźni między narodami. Polska Ludowa kontynuując te najlepsze tradycje nadaje im nowy wymiar, wykorzystując swą międzynarodową pozycję do podejmowania inicjatyw w celu przekształcenia informacji i kul­tury w narzędzie pokojowej współpracy. Uwieńczeniem tych wy­siłków było przyjęcie przez Zgromadzenie Ogólne ONZ Dekla­racji w sprawie wychowania społeczeństw w duchu pokoju, opar­tej na projekcie zgłoszonym przez Polskę.Teoretycy i politycy z krajów socjalistycznych dają wyraz swemu przekonaniu, że środki masowego przekazu mogą znacznie przysłużyć się komunikowaniu dla pokoju, że mimo konfliktów natury ideologicznej, sprzecznych interesów, odmiennych kon­cepcji informacji i kultury w różnych państwach i systemach są one w stanie podołać tej misji, ale przy spełnieniu kilku istotnych warunków dotyczących m.in. sfery odpowiedzialności, jakości, równoprawności komunikowania międzynarodowego.

KOMUNIKOWANIE A KWESTIA ODPOWIEDZIALNOŚCI

W zgodnej opinii teoretyków marksistowskich komunikowanie między narodami ma sens tylko wtedy, jeśli jest odpowiedzialne, wolność każdego działania nie tylko zresztą w sferze międzyna­rodowej można bowiem rozciągać jedynie do granic odpowie­dzialności za skutki tego działania. Problem odpowiedzialności za treści komunikowania międzynarodowego wywołuje dziś w świe­cie najwięcej kontrowersji, co jest zrozumiałe, jeśli się zważy, że dotyka on kwestii kluczowej — kształtu i zakresu wolności informacji w obrocie międzynarodowym. Problem ten pomijany przez autorów, którzy opowiadają się za „swobodnym przepły­wem informacji”, skłania jednak do zastanowienia wielu badaczy, także na Zachodzie, którzy usiłują znaleźć jakąś syntetyczną formułę odpowiedzialności, możliwą do przyjęcia — jeśli nie dla wszystkich, to przynajmniej większości krajów.

KONCEPCJA SPOŁECZNA

Wybór pada często na koncepcję „społecznej odpowiedzialności komu­nikowania”, która nawiązuje genetycznie do stworzonej na użytek we­wnętrzny państw kapitalistycznych koncepcji j,społecznej odpowiedzialności prasy” (social responsibility of the press).Koncepcja, o której mowa, odrzuca — jak to określają jej rzecznicy — dwa skrajne modele komunikowania, z których każdy ma więcej wad niż zalet. Te skrajne modele to: nieograniczona wolność informacji oraz ko­munikowanie kontrolowane przez państwo. Twórcy koncepcji nie odżegnują się całkowicie od kontroli przekazów informacyjno-kulturowych, lecz wyo­brażają ją sobie zupełnie inaczej: nie jako zewnętrzne sterowanie komu­nikowaniem przez państwo, lecz jako sterowanie wewnętrzne przez po­czucie odpowiedzialności twórcy przekazów.

Search
Archives

You are currently browsing the Edukacja Wyższa blog archives for Czerwiec, 2009.